3 Mart 2010 Çarşamba

Okula gitmek artık her anlamda bir kabusa dönüştü. Sabah yedide kalk. Yatakta fazla vakit kaybetmemeye çalış, kahvaltı yapmaya çalış ve evden çık. Geç kalacağına inancın sağlamsa metrobüse bin, yoksa motorla geç. En azından otobüste uyursun. Okula git, derse gir. Birbirinden yeteneksiz insanı sahnede izleyip vakit kaybet. Ben burada napıyorum diye sor. Kral Lear'ı anlamaya çalış. Sana doksandört yaşındaki bir adamı oynatmaya çalışan hocanı anlamaya çalış. Mesleğinde herhangi bir adalet ve ahlak kavramının olmadığını kabullenmeye çalış. Görmek istemediğin insanları görmemeye çalış. Kantine fazla gitme. Uzun süre çadırda oturursan tabii ki halüsinasyon görürsün. Senden nefret eden insanlara zorla selam verme, sevmediğin insanları seviyormuş gibi yapma. Çalış, çok çalış. Niye çalıştığını sorma. Okul bitince napıcam diye sorma. Hocaya soru sorma. Her şeyin doğruluğuna inan. Provada herkesle muhattap olma. Ortalıkta fazla gezinme. Kimsenin ağzının payını vermeye çalışma. Rolüne itiraz etme. "Peki neden böyle?" diye sorular sorarsan kötü olursun. Kötü olma. Arkadaşına yalan söyle, tiradını beğen. Belirli zamanlarda belirli insanlara çok yeteneklisin de. Eve döndüğünde hiçbir şey düşünmemeye çalış.

1 yorum:

Kardeşim dedi ki...

Okul hayatı,iş hayatı,evlilik,komşuluk her şey çok zor.çünkü hayat zor.