11 Aralık 2008 Perşembe

Ola-sı


Soğuk. Gri sokaklardan adım adım geliyor, çıkardığı sesler bir flamenko ayakkabısının suda çıkarabileceği cinsten.. Ağaçların arasından dolaşıyor, evlere dokunuyor.. Seksek oyunuyor kaldırımda... Yerdeki izmaritlere karışıyor, bir kuşun kanadına dokunuyor.. Kapımı açıyor yavaşca.. Görüyorum. Önce ayak bileklerime dokunuyor, göbeğimden omuzlarıma... Kulağımı öpüp gidiyor açık pencereden.. Tekrar karışıyor duman kokusuna, kaldırımlara, çamurlara.
Üşüyorum, soğuk. Bedenim küçülüyor. Aynaya bakıyorum... Dudağımda vişne lekesi. Tekrar geleceğini biliyorum.

1 yorum:

OpethMania dedi ki...

üşümekte bazen güzeldir...İnsana hala canlı olduğunu gösterir...
(Üşümüyorsan...)