Bir Bakmak?

Şair der ki;

www.aylaklikbedava.blogspot.com


Şairin aşkı der ki;

www.lilithuderki.blogspot.com

Hayallerim Yalan Değil

Yalanlarımız var. Kimisi koskoca kimisi un ufak. Yalanlarımızla biz varız sonra. Bizim olduğumuz yerde yalanlarımız. Kendimize söylediğimiz, birbirimizi kandırdığımız. Yalan gülüşlerimiz var. Yalan gözyaşlarımız en yalandan yalan hayallerimiz var. Umudun olduğu her yerde yalan var. Yalanlarımızın içinde umudumuz. Kendimizi kandırmak zorunda olduğumuz anlar var. Geçtiğine inandığımız anlar ya da hiç bitmediğine inandığımız olaylar. Yalanlarımızla bir varız. Hayatımız koca bir yalan bazen. Bin ağızla binbir iş çeviriyoruz bazen. Evet, hatta bazen yapabildiğimiz en iyi şey bu.
Yalanlardan arındırılmış hayaller kurmak şimdi benim umudum. Hayallerimin gerçeklerimle eş değer olması benimkisi. Bunu istiyorum. Hayatımdaki tüm yalanları, kendimi kandırdığım, kendi kendime anlattığım masalları rafa kaldırıyorum.
Tek bir gerçek var şimdi; aşığım. Hem işime, hem ona. İkisi var şimdi ömür haritamda. İkisi de yalanlardan mahrum, hayallerle örülü dörtbir yanı. Tertemiz, dipdiri. Şimdi ikisi de her şeyim. Benim her şeyim kendimle savaşım, kafamı duvarlara vurduğum, hayatın içinde kaybolduğum, bile bile ladeslerin bekçisi, meselem; tiyatro. Benim her şeyim kendimi bulduğum, kendimle barıştığım, ruhumu paylaştığım, hayatımdaki herşeyi herkesi ortak ettiğim; aşkım.
Birbirinden bambaşka, birbirinden böylesine uzak iki şey benim her şeyim. Şuursuz bir dengeye oturdu hayatım. Yalanlardan dışarı, hayallerimin tam içinde.
Boşa geçen zaman, salya sümük yalnızlıklar, güvensizlikler, kandırmalar bitti. Bir nokta ki ömrüme konulmuş; tarifsiz.
Yalanlarımızı yalanlarımızın yanına yakışana emanet ettik. Hayallerimiz gerçeklerimiz kadar büyük, gerçeklerimiz kadar küçük..
Gerçekleştirebileceklerimiz ise; hayal edilemez.
Kış mı geldi yine? Rüzgarla yağmurun kardeşliği şahit hepsine... Dimdik, kudretli bir umut büyüyor içimde. Baharı hayal edemiyorum.. Bahar gerçek... Hayallerim de..
Aşk? Şimdi varlığı varlığım..

STOP ISRAEL!

Değişmeyen Yeniler

Bembeyaz kar yağdı, ama insanlar hep aynıydı.. Kar bitecek bir zaman sonra, insanlar yine aynı kalacak. Bir yerde kalacağız hepimiz. Ama kar yağmaya devam edecek, sonra eriyip gidecek. Sonra yine yağacak.. Zaman hep gelip geçecek. Herşey geçip gidecek. Biz kalacağız sonra. Yine bizle kalacağız. Zaman zamanlığından asla vazgeçmeyecek. Geçip gidecek. Bir yıl daha bitecek. Yenisi gelecek. Hiçbir şey değişmeyecek ama... Biz biz olduğumuz sürece değişmeyecek.
Yeni yıldan hiçbir şey beklemiyorum ben şimdi.. Ellerim bir başkasının ellerinin içinde kayıp. Sıcacık. Bir huzur var ki içimde tarif edemem. Etmem de zaten, bırakalım tarifsiz kalsın.. Hep böyle kalsın.
Yeni bir yıl umurumda değil hiç.. Zamanın geçmesiyle hiçbir şey değişmez. Aynı mutluluklar tazelenir, aynı acılar şekil değiştirir. Replikleri değişir, dekor değişir ama aşk aynı aşktır, acı aynı acı.
Şimdi içinde olduğum şey değişmesin hiç.. Hava soğuk... Sımsıkı sarılıyorum içimdeki umuda.. Korkuyor muyum? Biraz.. Kapıyorum gözlerimi.. Zaman geçiyor, hiçbir şey değişmiyor.
Bambaşka bir yere gidiyor hayat. Mani olmuyorum. Zamanı daha önce hiç bu kadar dost bellemedim ben. Sonsuz bir barış imzalıyorum onla. Şimdi zaman benim için, benim istediğim gibi akıyor.. Değişmiyor ama hiçbir şey. Ben değişmedikçe değişmez hayat.. Ben çekip gitmedikçe durmaz dünya..
Seviyorum.
Zamanı, hayatı, onu, kendimi. Hiç utanmadan seviyorum hala. Değişmeyen herşeyi seviyorum. Öncesi bitti. Sonrasında sahne sırası.. Kostüm, makyaj, dekor, seyirci herşey hazır. Perdenin açılmasını bekliyordum. Açıldı...
Büyük bir alkış... Lokal ışık

I'm In Love